www.vanwulfen.com

Victor van Wulfen

Misstanden & meldingen

C-130

In juli 2006 maakte ik als piloot de overstap naar het C-130 Hercules transportvliegtuig op vliegbasis Eindhoven. Destijds nog onder de vlag van 334 squadron. Ik was gevraagd om deze overstap te maken om op het squadron een cultuuromslag te helpen realiseren.
Mijn opleiding volgde ik gedurende vijf maanden bij de Amerikaanse Luchtmacht (USAF) in Little Rock, Arkansas. Deze opleiding, bestaande uit twee modules waarin veel werd gevlogen kostte naar verluid een kwart miljoen euro. Tot dat moment volgden Nederlandse C-130-vliegers alleen een beperkte zesweekse simulatortraining in Florida. Ik was de eerste Nederlander die de zeer complete opleiding in Little Rock volgde. Dit is mijn opleidingsrapport.

Vanaf mijn eerste dag op vliegbasis Eindhoven zag ik dat er veel ontbrak. Of beter gezegd: er was nauwelijks iets gedefinieerd. Zelfs de Standard Operating Procedures (SOP’s) ontbraken. Ik ben aan de slag gegaan en heb gedaan wat ik kon om het beoogde verbetertraject van de grond te krijgen.

Melden

Het gebrek aan training, kennis en vaardigheden bij veel leden van de bemanning gecombineerd met het zo goed als volledig ontbreken van voorschriften leidde bij herhaling tot gevaarlijke situaties. Ik heb dit aangekaart bij mijn collega’s, leidinggevenden en veiligheidsfunctionarissen. In reactie daarop is mij te kennen gegeven, zoals de Onderzoeksraad Integriteit Overheid in haar onderzoek bevestigd zag, dat melden voor mij consequenties zou hebben.

Ik heb mijn meldingen toch doorgezet.

Functioneren

Mijn prestaties als vlieger op de C-130 waren goed en ik ontving diverse aanbevelingen om versneld in de gezagvoerdersopleiding te worden opgenomen. Ook mijn beoordelingen waren prima. Toen de klokkenluiderszaak begon te rollen “verdwenen” deze rapportages. De Onderzoeksraad Integriteit Overheid heeft ze tijdens haar onderzoek, maar pas in oktober 2014 boven water gekregen.

Eind 2007 werd mij aangegeven dat ik in aanmerking kwam voor een zogenoemde FPS-3-intentieverklaring, wat betekende dat ik na het aflopen van mijn bepaaldetijdcontract in december 2012 een aanstelling voor onbepaalde tijd zou krijgen.

Begin 2008 volgde ik de Middelbare Defensie Vorming.

In april 2008 werd mij toegezegd dat ik per 1 juni 2008 een functie kreeg waaraan de rang van majoor was verbonden. Ik ben dan ook met terugwerkende kracht bevorderd met ingang van 1 juni 2008, conform de toezegging zoals die door collega’s is bevestigd.

In juli 2008 werd mij toegezegd dat ik, mits er capaciteit was ik in het najaar van 2008 kon beginnen aan de opleiding tot gezagvoerder.

In september 2009 ontving ik een FPS-3-aanstelling en een bindingspremie die uiteindelijk neerkwam op bruto 72.000 euro (tweeënzeventigduizend) waarmee ik een jaar en vier maanden langer aan het bedrijf werd gebonden dan ik sowieso al was: tot april 2014 in plaats van december 2012. Daarbij verviel mijn terugbetalingsplicht voor de opleidingskosten van zo’n kwart miljoen indien ik het bedrijf eerder wilde verlaten.

Ik had, mede gelet op het bovenstaande de indruk dat men tevreden over mij was.

Klokkenluider

In november 2009 werd snel na een gesprek met mijn commandant waarin ik melding maakte van de keur aan problemen op het squadron, in mijn afwezigheid mijn medisch dossier vervalst. Een klassieke klokkenluidersbehandeling. Meer nieuws over de voortgang van procedures hieromtrent volgt binnenkort.
In januari 2010 werd mij door de basiscommandant letterlijk verboden om nog problemen aan te kaarten, op straffe van een vliegverbod.


Algemeen Overleg Personeel Defensie, eerste termijn, 26 januari 2017